“Geceyi sevdik, gece de bizi büyüttü.” Bir yılı geride bıraktık. Bu bir yıl boyunca çok şey değişti, gelişti, olgunlaştı… Ama Mezopia’nın gecedeki yeri hiç değişmedi. Biz, geceyi sahiplenen bir işletme olmaktan çıkarak, birçok insan için gecenin alışkanlığı haline geldik. Açıldığımız ilk günlerde Bergama’da gece kültürü zaten vardı; çorba seven, yol üzerinde uğrayan, muhabbete oturan insanlar… Biz bu kültüre kendi dokunuşumuzu ekledik. Sessiz, derin, istikrarlı bir dokunuş. “Neden bir yıl içinde bu kadar sağlam durabildik?” Çünkü baştan beri kendimize bir söz verdik: Her gece aynı standart. Her gece aynı emek. Kimseyle yarışmadık. Kimseyi örnek almadık. Kendi ritmimizi tuttuk. Kelle paçanın kıvamı değişmedi. Çorbaların tazeliği bozulmadı. Kelle söğüşün dokusu, baharatı, doğraması aynı kaldı. Hijyen ve düzen bir gün bile gevşemedi. Kapı ışığımız hep aynı saatte yandı. Bizim için bu, bir işletme disiplini değil; bir karakter meselesiydi. “Gece sek...
"Çorbanın Yancısı: Garnitür Dediğin Ruhun Baharatıdır" “Garnitür dedikleri şey var ya... Hayatın özrü gibi bir şey. Ana yemeği getirdik ama seni unutmadık bak, yanına da bir şeyler koyduk... Hadi afiyet olsun.” Giriş: Çorba içiyorsak yalnız değiliz Bir tabak çorbanın karşısında tek başınayken bile, kendini yalnız hissetmiyorsan... Muhtemelen yanında birileri vardır: limon, ekmek, biber, belki de bir dilim turşu... Hayır, şaka değil. İnsan yalnız çorba içemez. Bunu ancak çorbayı anlamayan biri yapar. Sofraya gelip de sadece “kelle paça alayım” diyen müşteri varsa, bilin ki o adam hayatta da yalnızdır. Çorbanın yancısı olur; çorbanın dostu, çorbanın ruh ikizi... İşte onlar garnitürdür. “Geride sadece bir çorba değil, bir gece bırakıldı.” Garnitür dediğin: Yalnızlığa karşı bir manifesto Mesela düşün... Mercimek çor...